Μπορεί ο κορονοϊός να έχει παίξει το ρόλο του στη ματαίωση εκδηλώσεων, ή στην αναβολή άλλων, όμως η διατήρηση της ιστορικής μνήμης δεν μπαίνει σε καραντίνα. Πριν από 76 χρόνια, τέλη Μαρτίου έως αρχές Απριλίου η Άνω και η Κάτω Κερασιά στη Μαγνησία, πλήρωσαν το βαρύ τίμημα του αγώνα ενάντια στους Γερμανούς κατακτητές. Πάντα στην περιοχή γίνονταν εκδηλώσεις τιμής και μνήμης, που όμως αυτή τη χρονιά, κανείς δεν είναι ακόμα σε θέση να γνωρίζει αν, πότε και με ποια μορφή θα πραγματοποιηθούν.

«Κατά τον Β´ παγκόσμιο Πόλεμο υπήρξε τόπος ίδρυσης της XVI Μεραρχίας και έδρα του 54ου Συντάγματος του ΕΛΑΣ. Την άνοιξη του 1944 σε εκκαθαριστικές επιχειρήσεις των γερμανικών δυνάμεων κατοχής κάηκαν και οι δυο οικισμοί. Η Άνω Κερασιά από τότε ερημώθηκε ενώ τα ερείπιά της αποτελούν σήμερα μνημείο των θηριωδιών του γερμανικού στρατού. Σημαντικά ιστορικά γεγονότα εκτυλίχθηκαν στην Άνω Κερασιά, κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, καθώς αποτέλεσε το σημαντικότερο κέντρο της Εθνικής Αντίστασης στην περιοχή του Πηλίου.

“Ανταρτομάνα του Πηλίου” ήταν ο χαρακτηρισμός του χωριού, αφού από τις αρχές του 1943 έως το 1944 οι κάτοικοι του χωριού, στο σύνολό τους, στήριζαν τον εθνικό απελευθερωτικό αγώνα, διαθέτοντας την περιουσία τους, τον οπλισμό, τα ζώα τους κλπ. Το 1943 στον οικισμό αυτό ιδρύθηκε το 54ο Σύνταγμα του ΕΛΑΣ, με ακτίνα δράσης ως τη Λαμία και τη Λάρισα και με ανθρώπινο δυναμικό που έφθασε τους 3.000 άνδρες, ενώ το 1944 ιδρύθηκε η XII Μεραρχία με διοικητή τον στρατηγό Τσαμάκο.

Ενωμένα Φροντιστήρια

Κατά τη διάρκεια του αντιστασιακού αγώνα λειτουργούσαν στην Άνω Κερασιά Αναρρωτήριο, αποθήκες ΕΤΑ, συνεργεία επισκευής όπλων κ.α., ενώ στο κοντινό Μοναστήρι της Σουρβιάς το οποίο βρίσκεται μεταξύ της Άνω Κερασιάς και της Λέστιανης λειτουργούσε, παράλληλα, τυπογραφική εστία αντιστασιακού τύπου.

Το 1944, από τις 28 Μαρτίου έως τις 3 Απριλίου, η πάνω Κερασιά πυρπολήθηκε από τους Γερμανούς κατακτητές με αποτέλεσμα την ολοκληρωτική καταστροφή της. Ο απολογισμός της καταστροφής μεταφράζεται σε: σαράντα ανθρώπινα θύματα, 120 διώροφες λιθόκτιστες κατοικίες μαζί με τις οικοσκευές τους, ο Ιερός Ναός των Δώδεκα Αποστόλων, που επισκευάστηκε πρόσφατα, τρία εξωκλήσια (Προφήτης Ηλίας, Αϊ Θανάσης, Αγία Παρασκευή), το Δημοτικό Σχολείο, το Κοινοτικό Κατάστημα στην πλατεία του χωριού και σημαντικές καταστροφές στην πέτρινη τοξωτή γέφυρα μαζί με 400 οικόσιτα ζώα, 46 υποζύγια και 900 αιγοπρόβατα. Έκτοτε το χωριό ερημώθηκε και οι εναπομείναντες κάτοικοι μετακόμισαν για μόνιμη εγκατάσταση στην Κάτω Κερασιά.

«Σήμερα στο πάνω χωριό κατοικούν εποχικά περί τους δέκα ανθρώπους σε όσα σπίτια διασώθηκαν από την καταστροφή και σε άλλα που κατασκευάστηκαν χωρίς τις προδιαγραφές του διατάγματος Πηλίου που ισχύει στην περιοχή, αφού η Πάνω Κερασιά δεν είναι αναγνωρισμένος οικισμός» υπογραμμίζει ο προϊστάμενος της Εφορείας Νεωτέρων Μνημείων και προσθέτει «η σημερινή εικόνα του οικισμού είναι αυτή της εγκατάλειψης, αφού ελάχιστα σπίτια είναι κατοικήσιμα, ενώ τα περισσότερα είναι σε ερειπιώδη κατάσταση».

Ο λογοτέχνης Ηλίας Λεφούσης, ο Νίκος Στουρνάρας, ο Χαράλαμπος Αλεξάνδρου με τα συγγράμματά τους μας άφησαν ιερή παρακαταθήκη της ιστορίας μας.

Το σπουδαίο φωτογραφικό υλικό του Ν. Στουρνάρα ζωντανεύει μνήμες και αντικατοπτρίζει τις σκηνές του πολέμου της καταστροφικής βίας που ένοιωσαν οι κάτοικοι του χωριού μας.

Χαρακτηριστικά περιγράφει…. Εδώ θα μείνουν ολόκληρη την μέρα για να αρχίσουν την επαύριον 1/4/1944 και να αρχίσουν να ανεβαίνουν στο βουνό δίνοντας μάχες και χτενίζοντας κάθε σπιθαμή γης με σκοπό τη κύκλωση ολόκληρου του βουνού, την εξουδετέρωση του αντάρτικου δυναμικού….όλη τη μέρα οι ντουφεκιές και οι ριπές των αυτομάτων, οι φονικές εκρήξεις των χειροβομβίδων, οι φωνές οδύνης των τραυματιών και τα ουρλιαχτά των γερμανών από τις θανάσιμες μαχαιριές των ανταρτών, θα σκορπούν το άγριο θανατικό της σκληρής πάλης, που θα αντιβουίζει σε όλες τις γύρω χαράδρες.
Το πολύ αίμα που χύθηκε, θα διακόψει τη γερμανική επίθεση για να επιστρέψουν τελικά οι επιδρομείς στις βάσεις τους, λεηλατώντας πυρπολώντας και καταστρέφοντας στο γυρισμό τους τα δυο χωριά της Άνω και Κάτω Κερασιάς.
Θα κατακάψει τα πάντα.
Και ολόκληρα τα δυο χωριά της Άνω και Κάτω Κερασιάς θα μεταβληθούν σε στοιχειωμένα ερείπια, γεμάτα θρήνο και αποκαΐδια.
Και ενώ ακόμα οι αιματόβρεχτοι επιδρομείς θα βρίσκονται στη κάτω Κερασιά κατακαίοντας και λεηλατώντας τα πάντα εδώ στη πάνω Κερασιά θα μαζευτούν στη φτωχική καμένη εκκλησία μερικοί δυστυχισμένοι νοικοκυραίοι και λίγοι ακόμη αντάρτες για να προσευχηθούν σε μια συγκινητική λειτουργία, που έγινε πάνω στις στάχτες του Ναού των Αγίων Αποστόλων….ένα ρίγος εθνικής έξαρσης, ανάμικτο από μίσος και εκδίκηση από την άνανδρη αυτή καταστροφή, του ιερού αυτού ακόμα χώρου, θα συγκλονίσει τις πονεμένες ψυχές των λιγοστών παpευρισκομένων, ενώ θα αντηχεί ως τα ουράνια ο εθνικός μας ύμνος…απ΄ τα κόκκαλα βγαλμένη των Ελλήνων τα ιερά….θα συνταράξει πάνω εδώ, αυτό τον ελεύθερο τόπο με τους λυγμούς, τα δάκρυα αυτό το μικρό εκκλησίασμα.
Νοιώθουμε το ρίγος αυτών που απόμειναν….
Τιμούμε τη μνήμη όλων αυτών που χάθηκαν!!!!

Και όπως έγραψε ο Ηλίας Λεφούσης τους χαρακτηρίζουμε όλους αγίους και μάρτυρες.
Αυτό το μνημόσυνο που κάνουμε σήμερα ας είναι ο τάφος της διαίρεσης και του μίσους κι ας είναι η αφετηρία της αγάπης και κατανόησης.
Εκείνοι οι άντρες που έγραψαν την ιστορία μας χάθηκαν πια. Η αρετή θα λάμπει στο άφθαρτο φώς.
Αιωνία σας η μνήμη!!!

 

Print Friendly, PDF & Email

Σχόλια

σχόλια

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.