Πανηγυρίζει σήμερα 15 Αυγούστου ο Ιερός Ναός Κοιμήσεως Θεοτόκου στα Κανάλια.

Ιστορία του ναού …

Ο Ιερός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου, κτισμένος στο κέντρο του χωριού που βρίσκεται στους πρόποδες του δυτικού Πηλίου 30 χιλιόμετρα από το Βόλο έχει κατά παράδοση ιστορία τριών αιώνων.

Ενωμένα Φροντιστήρια

Στις 16 Μαρτίου του 1804 έγιναν τα εγκαίνια του ναού. Ο  χώρος ήταν δωρεά της οικογενείας  Δημητρίου Χατζινικολάου. Ο Ναός ήταν τρίκλιτος βασιλική με δύο παρεκκλήσια αφιερωμένα, το δεξιό στα Εισόδια της Θεοτόκου και το αριστερό στους Αγίους Κων/νο & Ελένη. Ήταν αγιογραφημένος, με υπερυψωμένο γυναικωνίτη. Το καμπαναριό ήταν εξάγωνο όπου για να μπεις στο προαύλιο περνούσες από μία πόρτα που βρισκόταν από κάτω. Ο Φιλιππίδης την χαρακτηρίζει «εύμορφη και μεγάλη όπου δεν είναι τοιαύτη εις μέγεθος εις όλα τα χωριά της Δημητριάδος».

Ο Δημήτριος Χατζινικολάου από το ταξίδι του στους Αγίους Τόπους (Χατζής), έφερε μαζί του και μία εικόνα της Παναγίας για να την έχει ξεχωριστή ευλογία η εκκλησία που έκτισε. Η Παναγία επισκίαζε και επισκιάζει πάντοτε το χωριό της, επιδαψιλεύοντας εις αυτό ιδιαίτερες ευλογίες και θαυματουργικές ενέργειες. Η ενορία αποτελεί αρχιερατική έδρα της Μητροπόλεως. Έχοντας τα χωριά Κεραμίδι , Βένετο και Κερασιά. Ιερείς πέρασαν πολλοί, επί των πλείστον εγγράμματοι, έγγαμοι και ντόπιοι. Ποίο χαρακτηριστικός είναι ο ιερομόναχος Αγαθάγγελος, ο οποίος δώρισε και την προσωπική του περιουσία στο ναό. Στα νεώτερα χρόνια η Χάρη των θαυμάτων της Αγίας Εικόνος από τα Ιεροσόλυμα δεν έπαψε να θαυματουργεί. Ιδιαίτερα στον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο. Κι εδώ, η Παναγία στάθηκε Υπέρμαχος Στρατηγός του Έθνους. Όταν στις 16 Νοέμβριου 1943 οι γερμανοί κατακτητές πάτησαν το πόδι τους στα Κανάλια προκάλεσαν ζημιές ανεπανόρθωτες. Αποκορύφωμα της θηριωδίας ήταν ο πυρπολισμός του ναού τον οποίο εν τέλει ανατίναξαν.  Όταν πέρασαν όλα αυτά, η Παναγία εμφανίστηκε σε κάποιον χωριανό ονόματι Αντώνιο Παπαϊωάννου και του είπε να σηκώσουν τα χαλάσματα της εκκλησίας και μέσα εκεί να βρουν την εικόνα της θαμμένη μαζί με κάποιες άλλες, του Αγίου Κων/νου και Αγίου Νικολάου. Αυτός μετά από τρεις φορές που του επίμενε η Παναγία, ξεκίνησε και μαζί με άλλους χωριανούς και τον ιερέα ώ του θαύματος! ακριβώς στο σημείο που του είχε υποδείξει τις βρήκαν. Μάλιστα η εικόνα της Παναγίας ήταν η μισή λιωμένη. Και αυτό γιατί όπως η ίδια Του είχε πει, διατέθηκε η μισή να θυσιαστεί για να σώσει το χωριό από το μένος της καταστροφής και τη δύναμη της εκρήξεως. Μέχρι σήμερα φαίνεται το ασημένιο «πουκάμισο» της εικόνας λιωμένο. Ιερεύς τότε ήταν ο μακαριστός π. Δημήτριος Αγγελούσης.

Μετά την εύρεση, μία άλλη λευϊτική οικογένεια του ιερέως Βασιλείου Κόκκαλη εγκαταστάθηκε στο χωριό και ξεκίνησε την ανέγερση του νέου ναού. Με εράνους και κυρίως με εθελοντική εργασία κουβαλώντας τις πέτρες χέρι-χέρι, οι Καναλιώτες κατάφεραν να ανεγείρουν τον υπάρχων ναό θεμελιώνοντας τον στις 16/12/56 και εγκαινιάζοντας τον στις 20/11/60 από τον τότε Μητροπολίτη Δημητριάδος κ.κ. Δαμασκηνό.

Ο ναός αυτός είναι χωρητικότητας 1015 ατόμων, κοσμείται με ξυλόγλυπτο τέμπλο του 1980 βυζαντινής τέχνης από βολιώτες μαστόρους, με εικόνες φορητές αγιογραφημένες στο Άγιο Όρος και τοιχογραφίες μακεδονικής σχολής του βολιώτη αγιογράφου Κω/νου Σπανοδήμου του 1992- 95 επί ιερέων Κων/νου Μυγδάλη & Παναγιώτου Βαϊτσόπουλου. Εις τον ναό φυλάσσονται και τεμάχια Αγίων Λειψάνων εκ των οποίων κυριότερα είναι του Αγίου Νεκταρίου και της Αγ. Παρασκευής. H ενορία πανηγυρίζει κατ΄ εξοχήν την Κοίμηση της Θεοτόκου (15 Αυγούστου).

Print Friendly, PDF & Email

Σχόλια

σχόλια

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.