Τοποθέτηση της Μ. Χρυσοβελώνη στην εκδήλωση για τον ψυχαλογικό εκφοβισμό

0
490 views

xrisoveloniΗ Εκπρόσωπος των Ανεξάρτητων Ελλήνων Μαρίνα Χρυσοβελώνη στην παρέμβασή της για τον Εργασιακό Ψυχολογικό Εκφοβισμό που διοργάνωσε ο Πανθεσσαλικός Σύλλογος Νομικών και Πολιτικών Επιστημόνων – Εκπαιδευτικών στο αμφιθέατρο Κορδάτος του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας την Παρασκευή 3 Απριλίου, όπου μεταξύ άλλων ανέφερε:

«Η εργασιακή παρενόχληση είναι ένα θέμα που -αν το σκεφθούμε σοβαρά, γνωρίζοντας τις συνέπειες που μπορεί να έχει για τον αποδέκτη της- σίγουρα δεν θα μας αφήσει αδιάφορους, αν όχι να μας συγκλονίσει.

Δεν πρόκειται μόνο για ένα προσωπικό πρόβλημα που μπορεί να αντιμετωπίζει κάποιος στο χώρο εργασίας του. Αποτελεί κοινωνικό φαινόμενο, όχι μόνο γιατί αφορά στην κοινωνική απομόνωση κάποιου και γιατί εμπλέκονται περισσότερα του ενός άτομα, αλλά και γιατί συμβαίνει σε πάρα πολλούς χώρους εργασίας, σε όλες τις χώρες του κόσμου και έχει, επίσης, κοινωνικο-οικονομικές συνιστώσες, τόσο όσον αφορά στην αιτιολογία όσο και στις συνέπειές του.

Σήμερα, που οι εργασιακές σχέσεις πλήττονται από απολύσεις, απεργίες, καταλήψεις εργασιακών χώρων, μειώσεις μισθών, όλα αυτά έχουν φέρει έξαρση της βίαιης συμπεριφοράς στους χώρους της εργασίας.

Το «σπορ» του bullying ανθεί στα εργασιακά περιβάλλοντα και υποθάλπεται από την έλλειψη σχετικής πολιτικής εκ μέρους των εργοδοτών είτε από τη σιωπή εκείνων που έχουν ενστερνισθεί τη συμβουλή ότι ο καλός καριερίστας όσο λιγότερο παίρνει θέση στους καυγάδες των άλλων, τόσο πιο ασφαλής είναι στη θέση του και τόσο πιο γρήγορα θα ανέλθει τη σκάλα της ιεραρχίας.

Συνήθως, οι επιτιθέμενοι -οι bullies- προτιμούν άτομα που τα θεωρούν αδύναμα -κατά προτίμηση νεοφερμένους και γυναίκες- χωρίς να εξαιρούν όμως και τους «δυνατούς στόχους», σαν ένα παιχνίδι εξουσίας ή επιβεβαίωσης και επικράτησης.

Ο λαός λέει πως «Ο φόβος φυλάει τα έρμα», και ο φόβος, στην περίπτωση της εργασιακού εκφοβισμού, οδηγεί συχνά στη «Σιωπή των αμνών», δηλαδή των συναδέλφων. Με τον τρόπο αυτό, το θύμα παραμένει συνηθέστατα αβοήθητο, πράγμα που δημιουργεί, πολλές φορές, αισθήματα ενοχής και ντροπής στους αμέτοχους συναδέλφους. Ένας τρόπος για να απαλλαγούν από τα βασανιστικά αυτά αισθήματα είναι να κατηγορήσουν το θύμα ως τον μόνο υπεύθυνο για το μαρτύριο που βιώνει, κάτι που ενισχύει ακόμα περισσότερο την απομόνωσή του και την έκθεσή του στις διαθέσεις των θυτών.

Συμπερασματικά, ο εκφοβισμός στον εργασιακό χώρο αποτελεί απειλή τόσο σε ατομικό επίπεδο όσο και σε οργανωτικό. Για το λόγο αυτό η εργοδοσία θα πρέπει να λαμβάνει τα κατάλληλα μέτρα για να αποκλείονται τέτοιου είδους συμπεριφορές. Αλλά και οι ίδιοι οι εργοδότες θα πρέπει να λάβουν υπόψη τους και τις συνέπειες για τον οργανισμό που εποπτεύουν, οι οποίες μπορεί να είναι : αυξημένες απουσίες μέρους του προσωπικού, συνεχείς αλλαγές προσωπικού, μειωμένη παραγωγικότητα, χαμηλό ομαδικό πνεύμα, απώλεια εμπιστοσύνης εξυπηρετούμενων και ποικίλες άλλες συνέπειες με μεγάλο κόστος.

Στην Ελλάδα δεν υπάρχει ειδικό νομοθετικό πλαίσιο για την αντιμετώπιση του φαινομένου της ηθικής παρενόχλησης στον εργασιακό χώρο, καθώς είναι δύσκολο να τεκμηριωθεί νομικά με την υπάρχουσα νομοθεσία.

Το 2005 ψηφίστηκε ο Νόμος 3304 για την εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης ανεξαρτήτως φυλετικής ή εθνικής καταγωγής, θρησκευτικών ή άλλων πεποιθήσεων, αναπηρίας, ηλικίας, στον τομέα της απασχόλησης και της εργασίας (ΦΕΚ Α’ 16/27-01-2005). Ο Νόμος αυτός ενσωμάτωσε τις οδηγίες 2000/43/ΕΚ και 2000/78/ΕΚ, ωστόσο περιορίζει το παράνομο των παρενοχλήσεων μόνο σ’ αυτές που έχουν ως έρεισμα και βάση, τα πιο πάνω , χωρίς να επεκτείνεται ή να εστιάζει σε κάθε παρενοχλητική συμπεριφορά που μπορεί να αντιμετωπίσει ο εργαζόμενος στον χώρο εργασίας του.

«Δεν φταίει κάτι με εμένα», αυτό είναι το μήνυμα που όλοι πρέπει να πάρουμε. Κι αυτό είναι που συμβουλεύουν και οι ειδικοί. Ούτε τα άτομα που έχουν υποστεί bullying, πλην ειδικών περιπτώσεων, χρειάζεται να συμβουλευτούν κάποιον ψυχολόγο, μας λένε πάλι οι ειδικοί. Πρέπει όμως να σκεφτούμε όλοι, εκείνη τη φορά, που θάψαμε στο πίσω μέρος του μυαλού μας το bullying που ασκήσαμε λόγω του φυλετικού, θρησκευτικού ή σεξουαλικού προσανατολισμού ενός ατόμου, λόγω της κοινωνικής ή πολιτικής θέσης του, ίσως και λόγω των διαφορετικών -χαμηλότερων ή υψηλότερων – επιδόσεων του θύματος σε ένα πιθανόν ανταγωνιστικό περιβάλλον, όπως το σχολείο ή η εργασία.

Η μεταχείριση των εργαζόμενων με αξιοπρέπεια, ευγένεια, χωρίς διακρίσεις καθώς και η δημιουργία ασφαλούς και υγιούς εργασιακού περιβάλλοντος, με ανάπτυξη δομών στήριξης και πολιτικών προστασίας, συμβάλλουν στη σωματική, ψυχολογική και κοινωνική ευημερία των εργαζομένων, γιατί, όλοι αξίζουν τον σεβασμό στον χώρο εργασίας.

Ας μην ξεχνάμε πως ο άνθρωπος γίνεται θεριό με τα θεριά και πως, συχνά, δεν χρειάζονται παρά πολύ απλά πράγματα για να μας ημερέψουν, τα οποία θα πρέπει να θεωρούνται αυτονόητα.

Ένα χαμόγελο, μια ευγενική προσφώνηση, ένας εγκάρδιος χαιρετισμός και κυρίως ο σεβασμός κάθε εργαζόμενου μπορούν να δημιουργήσουν ένα κλίμα και μία διάθεση μεγαλύτερης εγγύτητας και ασφάλειας στον εργασιακό μας χώρο. Ας τα χαρίσουμε πιο απλόχερα, λοιπόν. Δεν κοστίζουν τίποτα και μπορούν να προσφέρουν σε όλους μας πολλά!»

Print Friendly, PDF & Email

Σχόλια

σχόλια