Πρόταση για την ανέγερση μνημείου πεσόντων στο Ριζόμυλο

0
353 views

rizomilos_eisodosΗ ανέγερση μνημείου για το μαρτυρικό χωριό Ριζόμυλος, στην είσοδο του χωριού δίπλα στην Παλιά Εθνική Οδό Βόλου Λάρισας ή στη θέση «22 Καζέλο» εκεί που πυρπολήθηκε το τρένο των Ιταλών κατακτητών παράλληλα με το Συνέδριο Ριζομυλιωτών, επανέρχεται στην επικαιρότητα μέσα από την πρόταση που καταθέτει στον ΤΑΧΥΔΡΟΜΟ ο Λάμπρος Μπόκας, δημοτικός υπάλληλος του Δήμου Ρήγα Φεραίου και

ένας από τους ανθρώπους που έχουν δουλέψει και εντρυφήσει πάνω στην ιστορική συνεισφορά των Ριζομυλιωτών στον αγώνα κατά των κατακτητών.

Ο κ. Μπόκας επαναφέρει τις παραπάνω προτάσεις υπόψη των τοπικών φορέων με αφορμή το γεγονός ότι οι ημέρες του Σεπτεμβρίου «γεννούν» ιστορικές μνήμες στην περιοχή.
Ειδικότερα σύμφωνα με τα στοιχεία που έχει δημοσιοποιήσει ο κ. Μπόκας ήταν τέλος Αυγούστου του 1944, όταν αντάρτικες ομάδες της περιοχής ανατίναξαν τη σιδηροδρομική γραμμή Βόλου – Λάρισας στη θέση Εικοσάρια Ριζομύλου με αποτέλεσμα να εμποδίζεται η διέλευση των τρένων και ο ανεφοδιασμός των κατακτητών της περιοχής.

Οι κατακτητές Γερμανοί πλέον, έχοντας υπόψη τους την αντιστασιακή συμπεριφορά του Ριζομύλου, επί 15ημέρες με ξαφνικές επιδρομές στο χωριό, εκτελούσαν εν ψυχρώ ως αντίποινα κατοίκους του Ριζομύλου και έκαιγαν φυτείες. Οι κάτοικοι θορυβήθηκαν και αναγκάσθηκαν σταδιακά, χωρίς κάποιο συγκεκριμένο συντονισμό να εγκαταλείψουν και πάλι το χωριό τους, το οποίο οι Γερμανοί κατακτητές είχαν σκοπό να εξολοθρεύσουν ολόκληρο. Το απέδειξαν αυτό με κανονιοβολισμό και εκ νέου κάψιμο την 6η Σεπτεμβρίου 1944. Οι κάτοικοι του Ριζομύλου παρέμειναν μακριά από το χωριό τους μέχρι τον Οκτώβριο του 1944 που αποχώρησαν οι Γερμανοί κατακτητές και από την περιοχή μας.

«Αξίζει λοιπόν να αναφερθούν -τονίζει ο κ. Μπόκας- και τα ονόματα του Προέδρου και των Κοινοτικών Συμβούλων της τότε Κοινότητας Ριζομύλου, οι οποίοι απαντώντας σε μια σειρά ερωτήματα, του Υπουργείου Υγιεινής Κοινωνικής Πρόνοιας, ουσιαστικά έγραφαν ένα από τα πιο σημαντικά κομμάτια της Ιστορίας του Ριζομύλου.

Κατά το 1945, πρόεδρος ήταν ο Νικόλαος Σταθόπουλος και μέλη του Κοινοτικού Συμβουλίου οι Θεόδωρος Μπόζας, Κωνστανίνος Γρατσούνας, Γεώργιος Θεοχάρης και Γεώργιος Ιβανούδης.
Γραμματέας της τότε Κοινότητας ήταν ο Γεώργιος Καραμπουτάκης του Ιωάννη και τα πρακτικά της απόφασης αυτής είναι γραμμένα με πένα και αποτελούν ιστορικό στοιχείο της Κοινότητάς μας.

Στην παραπάνω απόφαση αναφέρονται εκτός των πολλών άλλων και τα εξής:

Οι κατοικίες που είναι προς καταστροφή είναι: 293 χωρίς στάβλους και αχυρώνες.
Ο πληθυσμός του Ριζομύλου είναι 1.437 κάτοικοι.
Οι κατοικίες που καταστράφηκαν ολοσχερώς είναι 280.
Οι κατοικίες που υπέστησαν μερική καταστροφή είναι 8.
Οι κατοικίες που μπορούν να επισκευασθούν είναι 42.
Οι κάτοικοι παρέμειναν: Σχεδόν στο ύπαιθρο ή σε πρόχειρα επισκευασμένα μικρά δωμάτια με καλάμια, πισσόχαρτο και τσιμέντο διάτρητα για το χειμώνα.
Η κοινότητα καταστράφηκε: Με πυρπολήσεις και κανονιοβολισμούς: Από τους Ιταλούς και Γερμανούς κατακτητές την 23-3-1943, από Ιταλούς την 9-9-1943 και 6-9-1944 από τους Γερμανούς.
Οι αιτίες θανάτου κατοίκων είναι: 60 από φυσικό θάνατο και 29 από εκτέλεση κατακτητών.
Τα θύματα που έχει η Κοινότητα από το 1940 έως το 1945 συνεπεία του πολέμου είναι 30.

Τέλος κάνει ειδική μνεία στη συμβολή που είχε ο πρώην Πρόεδρος της Κοινότητας Ριζομύλου Γεώργιος Εγγλέζος, ο οποίος ξεκίνησε την προσπάθεια το 1997, για το χαρακτηρισμό του Ριζομύλου σαν Μαρτυρικό Χωριό, καθώς και στον πρώην Δήμαρχο Κάρλας Αθανάσιο Παπαδήμα, που βοήθησε στην ολοκλήρωση των σχετικών διαδικασιών.

Υπογραμμίζεται εξάλλου αντιστασιακή δράση των κατοίκων του Ριζομύλου και η βοήθειά τους προς τους συμμάχους, αναγνωρίσθηκε από την Κυβέρνηση και το Λαό της Νέας Ζηλανδίας με μήνυμα ευγνωμοσύνης που έστειλαν προς την Κοινότητα Ριζομύλου και το οποίο κοσμεί τα γραφεία της πρώην Τοπικής Κοινότητας Ριζομύλου.

Print Friendly, PDF & Email

Σχόλια

σχόλια